Stop suszy! 2020/2021

Na naszej stronie publikujemy najnowsze dane na temat suszy. Dajemy wskazówki, jak zapobiegać jej skutkom. Baner poniżej odsyła do interaktywnych map na stronie www.stopsuszy.imgw.pl

 

 Maj 2021

Po śnieżnej zimie i deszczowym przedwiośniu z optymizmem obserwujemy stan wilgotności gleby na całym obszarze naszego kraju. Także po ubiegłorocznych niżówkach obecnie stany wody w zdecydowanej większości polskich rzek wahają się w przedziale od średnich, średnich-wysokich po wysokie, choć lokalnie obserwowane są również niskie stany wody. Trzeba również podkreślić, że w wyższych partiach gór zalega jeszcze pokrywa śnieżna, zapewniająca zasilenie potoków i rzek wodami roztopowymi. Wody nie brakuje także na obszarach szczególnie narażonych na zjawiska suszy rolniczej w centralnej Polsce, m.in. w woj. łódzkim i wielkopolskim. Przypomnijmy, że ubiegłorocznej wiosny stwierdzono niedobór wód gruntowych w większości województw oraz niskie stany wód w rzekach.

Deficyt wody, jaki obserwowany był wiosną 2020 roku, szczególnie był widoczny na terenach bagiennych, torfowiskach i w lasach łęgowych, które z powodu braku zasilenia wodą po prostu wysychały.
Poniżej przykład śródleśnych terenów podmokłych w Poleskim Parku Narodowym, które odbudowały się po tegorocznej śnieżnej zimie i wiosennych opadach.  Zdjęcie na górze przedstawia, sytuację z  maja 2020 roku, zdjęcie poniżej zostało zrobione w maju 2021 roku.

Poleski Park Narodowy, zdjęcie z 7 maja 2020 roku. Fot. FB Ireneusz Pilipczuk

Poleski Park Narodowy, zdjęcie z 13 maja 2021 roku. Fot. FB Ireneusz Pilipczuk

Kwiecień 2021 r. był najchłodniejszy od 1997 r. Jak podaje IMGW-PIB najzimniejszy kwiecień w XXI wieku spowodowany był wirem polarnym, który znad północnej części naszego globu co chwila wtłaczał do Europy arktyczne powietrze.

Najbliższe tygodnie według prognoz będą bez większych opadów. W czerwcu przewidywane są temperatury powyżej normy na obszarze Polski centralnej oraz południowej. Na północy kraju temperatura ma się utrzymywać w normie.

Sytuacja hydrologiczna na polskich rzekach, na dzień 12 maja 2021:

Źródło: meteo.imgw.pl

Marzec-kwiecień 2021

Tegoroczna wiosna nie wita nas suszą. Na polach uprawnych glebie nie powinno brakować wody. Oczywiście ciągle mamy deficyt wody w Polsce centralnej, ale i tam sytuacja się poprawiła. Dokładnie rok temu o tej porze mieliśmy całkowicie inną sytuację – zagrażała nam katastrofalna susza, a rośliny już na początku wegetacji zmagały się z brakiem uwilgotnienia.

Wiosną 2020 roku w niektórych regionach Polski gleba miała mniej wilgoci niż papier! Opady, głównie deszczu, które pojawiły się już w lutym i utrzymywały do jesieni, a następnie dość śnieżna zima spowodowały, że wilgotność gleby i zasoby wodne w rzekach odbudowały po deficycie, który trwał przez trzy kolejne lata. Mimo że sytuacja się poprawiła, przeszło połowa powierzchni Polski jest silnie zagrożona suszą. Zmiany klimatu spowodowały, że deficyt wody będzie występował, a okresy suszy (jak wykazują modele klimatyczne) będą się wydłużać. Konieczne jest zatem zwiększenie retencji, które umożliwia zatrzymanie i zagospodarowanie wód opadowych.

Wody Polskie opracowały założenia programu kształtowania zasobów wodnych na terenach rolniczych i rozpoczęły wdrażanie działań. Opracowany w 2019 roku projekt wykorzystuje retencję korytową, która umożliwia zatrzymanie wody w korycie rzecznym, a następnie przekierowanie jej, systemem kanałów i rowów melioracyjnych, dla nawodnienia pól uprawnych. Dzięki zadaniom podjętym przez Wody Polskie i samorządy w 2020 roku, udało się zretencjonować dla celów rolniczych dodatkowe 57 mln m3 wody. Prace nad kształtowania zasobów wodnych na terenach rolniczych z wykorzystaniem retencji korytowej są kontynuowane w tym roku.

Luty 2021

W ubiegłym roku modele analityczne wskazywały zagrożenie suszą na znacznym obszarze kraju. Szczegółowe informacje na temat można znaleźć w publikacji: https://www.wody.gov.pl/aktualnosci/895-czy-juz-mamy-susze-w-wodach-polskich-trzymamy-reke-na-pulsie-2 Obecnie sytuacja uległa poprawie z uwagi na występujące w ostatnich miesiącach opady, które zasiliły zlewnie rzeczne oraz glebę w regionach, gdzie od kilku lat występował deficyt wody. Warunki meteorologiczne mają kluczowe znaczenie dla rozwoju zjawiska suszy.

Opracowana przez IMGW-PIB prognoza długoterminowa warunków meteorologicznych na luty 2021, wskazuje na znaczne ochłodzenie w pierwszej i trzeciej dekadzie lutego, a najniższe temperatury spodziewane są w obszarach górskich oraz wschodniej części Polski. W lutym należy spodziewać się opadów (najprawdopodobniej w postaci śniegu), a ich suma będzie oscylowała w granicach normy (20 – 45 mm i więcej). Stany wody na rzekach aktualnie mieszczą się w strefach stanów średnich i wysokich. Niskie stany dotyczą środkowego biegu Noteci, górnej Warty i górnej Łyny, rzek mazurskich – Ełk i Pisy oraz rzek Pomorza – Słupi, Wieprza, Łupawy oraz Wdy, zaś na południu kraju niskie stany wód odnotowano na Białce i Dunajcu, a także na Nysie Kłodzkiej i Czernej Małej.

Mapa stanów wód na rzekach w dniu 04 lutego 2021 r. – IMGW-PIB. Źródło: hydro.imgw.pl

Z opublikowanej przez Państwową służbę hydrogeologiczną, prognozy sytuacji hydrogeologicznej na luty 2021 r. wynika, iż jeżeli w tym miesiącu wystąpią niekorzystne warunki dla gospodarki wodnej (czyli gdyby jednak sumy opadów spadną niższe od średniej wieloletniej i/lub temperatury powietrza będą uniemożliwiały infiltrację wód opadowych w grunt opadu), wówczas niżówka hydrogeologiczna będzie występować głównie w  województwach: wielkopolskim, warmińsko-mazurskim. W mniejszym stopniu susza hydrogeologiczna może wystąpić w zachodniopomorskim, kujawsko-pomorskim, podlaskim. Natomiast, prognozowana sytuacja hydrogeologiczna nie wskazuje na  trudności z poborem wód z głębszych poziomów wodonośnych.

Łącząc dwie informacje z prognozy meteorologicznej i kierunkach zmian stanu zasobów wód podziemnych, należy sądzić, że luty nie będzie cechował się warunkami suszy, a opady w tym śniegu i roztopów śródzimowych, powinny efektywnie zasilić zasoby wodne podziemne i powierzchniowe (wzrost ilości retencjonowanych wód).

RAPORT o suszy – podsumowanie 2020 roku 

– od suszy 50-lecia do wzrostu retencji

Rok 2020 ukazał większość problemów wodnych naszego kraju – w tym występujące naprzemiennie zjawiska suszy i powodzi – deficyt opadów w okresie zimowym i lokalne podtopienia czy powodzie spowodowane przez nawalne deszcze, jak również niżówki pojawiające się na rzekach już w kilka tygodni po przejściu fali wezbraniowej. Jednak rok 2020 przyniósł również dobre wiadomości – po raz pierwszy od 30 lat, dzięki zadaniom realizowanym przez Wody Polskie z zakresu retencji korytowej (rzecznej), zgromadzono dodatkowo 57 mln m3 wody.

Początek roku hydrologicznego 2020 wskazywał na występowanie zjawiska suszy na przeważającym obszarze kraju. Sytuację najlepiej obrazują poniższe mapy, według wskaźnika standaryzowanego opadu w ujęciu rocznym ( SPI-12).

Mapy monitoringu suszy – stan na grudzień 2019 roku oraz na październik 2020 (koniec roku hydrologicznego). Dane wskaźnika SPI-12. Źródło: esusza.pl

W związku z występującym oraz prognozowanym zjawiskiem suszy, Wody Polskie podjęły intensywne działania, których celem było zmniejszenie skutków tego zjawiska, zwłaszcza na terenach rolniczych. Dlatego już na początku 2020 roku rozpoczęły realizację programu kształtowania zasobów wodnych na terenach rolniczych, wykorzystującego retencję rzeczną (korytową). Zadania z tego zakresu retencji korytowej w sposób znaczący poprawiają stosunki wodne w dolinach cieków. Przyjmuje się, że na skutek czasowego podpiętrzenia wody w rzekach i kanałach ilość zgromadzonej wody może się zwiększyć aż dziesięciokrotnie. Retencja korytowa przyczynia się bowiem do zwiększenia zasobów wód zgromadzonych w glebie w obszarach położonych w danej zlewni rzecznej, jak również wpływa korzystnie na poziom wód gruntowych oraz zasila wody podziemne. Wody Polskie kontynuują program retencji korytowej, co w najbliższym czasie doprowadzi do jej wzrostu w Polsce, z poziomu obecnych ok. 6,5% do nawet 7%.

Dla realizacji prawidłowej gospodarki wodnej należałoby gromadzić około 20% średniorocznego odpływu z rzek – na tym poziomie kształtuje się średnia europejska dotycząca retencjonowania wody. Niezbędne są zatem dalsze kompleksowe działania, których celem jest zwiększenie zasobów wodnych kraju. Jest to jedno z kluczowych zadań Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. W niniejszym raporcie przedstawiamy informacje na temat sytuacji hydrologicznej w Polsce w 2020 roku. Prezentujemy również szczegóły na temat programu kształtowania zasobów wodnych na terenach rolniczych.

Pełna treść raportu w formie PDF do pobrania jest dostępna pod linkiem:

https://www.wody.gov.pl/aktualnosci/1646-raport-stop-suszy-2020-od-suszy-50-lecie-do-wzrostu-retencji

RAPORT o suszy – podsumowanie roku hydrologicznego 2020 

– 

rozwój suszy o listopada 2019 do października 2020

Susza 2020 roku miała przebieg bardzo nietypowy względem powszechnie znanego schematu rozwoju zjawiska suszy, standardowo wywoływanego długotrwałym wiosenno-letnim brakiem opadów i upałami. Tegoroczna susza zaczęła się w roku 2019 i nadal jest obserwowana w postaci suszy hydrogeologicznej oraz deficytach uwilgotnienia gleb w województwie lubuskim (Ryc. poniżej).

Wskaźniki obrazujące w układzie rocznym (2018,2019,2020) warunki: uwilgotnienia gleby, zasilania opadem (SPI-12), stanu wód podziemnych.

Geneza tegorocznej suszy jest regionalnie kontynuacją suszy z 2018 roku. Źródłem informacji o rozwoju suszy w wodach podziemnych są publikowane w komunikatach o bieżącej sytuacji hydrogeologicznej wyniki monitoringu Państwowej Służby Hydrogeologicznej. Od 2018 roku niskie stany płytkich poziomów wodonośnych dotyczą południowozachodniej części województwa dolnośląskiego, województwie lubuskim oraz w niektórych otworach badawczych na Kujawach, Pomorzu i Mazowszu oraz Śląsku. Należy zaznaczyć, że deficyty płytkich wód podziemnych przekładają się na ograniczenia w korzystaniu z wód ujmowanych w studniach gospodarskich m.in. w okresie wegetacyjnym wykorzystywanych na cele nawodnień rolniczych. Obniżenie poziomów wodonośnych oddziałuje także na efektywność systemów melioracyjnych oraz co najważniejsze zasilanie podziemne cieków i zapewnienie stałego przepływu w rzekach. Obecnie jak informuje PSH PIG-PIB „zjawiskiem niżówki hydrogeologicznej w największym stopniu dotknięte były obszary województw wielkopolskiego, lubuskiego, zachodniopomorskiego, pomorskiego, warmińsko-mazurskiego, podlaskiego, świętokrzyskiego i lubelskiego oraz obszary na zachodzie i południowym zachodzie województwa mazowieckiego. Niżówka w skali regionalnej w październiku br. pojawiła się również w północnej części województwa śląskiego. Obniżenia średniego poziomu wód podziemnych poniżej granicy stanu niskiego ostrzegawczego stwierdzono w październiku br. również w innych regionach Polski, lecz zjawisko to miało charakter lokalny.”

Najintensywniejszy przebieg suszy 2020 stwierdzono w miesiącach zimowych i wiosennych, kiedy to susza atmosferyczna była bardzo silna, i za jej przyczyną rozwinęła się susza rolnicza i susza hydrologiczna oraz hydrogeologiczna. Deficyty uwilgotnienia gleby w pierwszych dekadach okresu wegetacyjnego wskazywały na potencjał wystąpienia strat z powodu suszy rolniczej w uprawach zbóż czy owoców, a od maja także kukurydzy i warzyw (wg komunikatów IUNG-PIB System Monitoringu Suszy Rolniczej). Sytuację poprawiły opady letnie i na koniec okresu wegetacyjnego (30 września 2020) w wydanym Komunikacie Agrometeorologa stwierdzono, iż „wysokie opady na znacznym obszarze kraju w całym rozpatrywanym okresie spowodowały, że notowany jest nadmiar wody.” „Duży nadmiar wody notowany na terenach woj.: opolskiego, śląskiego, małopolskiego, świętokrzyskiego, podkarpackiego, lubelskiego oraz mazowieckiego.” Zmniejszył się procent potencjalnej powierzchni ze stratami z powodu suszy rolniczej na  gruntach ornych z uprawą zbóż. Natomiast w uprawach rzepaku i rzepiku, kukurydzy, krzewów owocowych oraz roślin strączkowych zasięg suszy rolniczej uległ wzrostowi. Występujący duży deficyt opadów dotyczy obszaru północno-zachodniej Polski i  powoduje, że na koniec okresu wegetacyjnego susza rolnicza objęła tereny woj. zachodniopomorskiego, lubuskiego, wielkopolskiego oraz pomorskiego.

Zestawione poniżej wyniki wskaźnika SPEI-3 (standaryzowanego klimatycznego bilansu wodnego) pozwalają prześledzić w roku hydrologicznym 2020 rozwój suszy rolniczej oraz kształtowanie się zasobów wodnych zlewni małych cieków, w tym potencjału rozwoju suszy hydrologicznej.

W pierwszej połowie roku hydrologicznego od listopada do kwietnia susza atmosferyczna miała najintensywniejszy przebieg i obejmowała swym zasięgiem niemalże całą Polskę. Czerwiec 2020 r. był miesiącem wysokich sum opadu (średnia dla Polski to 131 mm), mimo to susza nie dała o sobie zapomnieć. W czerwcu susza hydrologiczna stwierdzona była na blisko 15% wodowskazów i występowała na 52 rzekach. Opady atmosferyczne notowane latem miały charakter nawalny i tylko potencjalnie zwiększały retencyjność zlewni lecz po długotrwałej suszy pierwszego półrocza nie były w stanie odbudować retencji zlewni i przy jednocześnie występujących upałach przełożyły się na niskie stany wód i na koniec lipca 2020 r. susza hydrologiczna dotyczyła 51% (290) posterunków wodowskazowych i powierzchniowo obejmowała około 25% kraju. W z końcem sierpnia niżówki notowano na 54% wodowskazów. Sytuacja ta nie była korzystna i regionalnie zagrażała możliwości korzystania z wód powierzchniowych w okresie letnim.  We wrześniu i październiku suszę hydrologiczną stwierdzano wciąż na dużej liczbie posterunków bo na ponad 220 (40%).  Natomiast w październiku, miesiącu zamykającym rok hydrologicznych stany niskie dotyczyły już tylko 12% wodowskazów. Niskie stany notowano na 70 rzekach takich jak: Biebrza, Ina, Jegrznia, Łeba, Narew, Noteć, Pasłęka, Pisa, Radew, Radunia, Rega, San, Słupia, Warta, Węgorapa, Widawka, Wieprz oraz Wisła w przekrojach Warszawa-Bulwary i Pustynia. Obecnie stany wód na Polskich rzekach ponownie obniżyły się do strefy stanów niskich – notowane są na 90 ciekach (tj. na 26% monitorowanych wodowskazów).  Poniżej zestawiono przykładowe mapy stanów wody publikowane przez IMGW-PIB w drugiej połowie 2020 roku. Od czerwca do listopada, minimum dwukrotnie sytuacja występowania suszy i powodzi była naprzemienna, co bezpośrednio wskazuje na dużą dynamikę stanu zasobów wodnych w Polsce i pilnej potrzebie wdrażania działań na rzecz zwiększania retencji poszczególnych zlewni rzecznych.

 

O tym, jaki jest stan i zmienność sezonowa zasobów wód powierzchniowych, w tym retencyjność zlewni informuje dobrze znany w hydrologii wskaźnik SPEI-6 (Standaryzowany klimatyczny bilans wodny liczony za okres 6 miesięcy).  Analizy przeprowadzono w granicach zlewni zarządzanych przez 50 zarządów zlewni PGW Wody Polskie.

Alimentacja opadem w drugiej połowie roku hydrologicznego w zlewniach południowej, południowo-wschodniej oraz środkowej Polski była wysoka. Natomiast na tych terenach w obrazie stanów wody po przejściu stanów wysokich (szczególnie w dorzeczu górnej Wisły) retencja korytowa bardzo szybko ustabilizowała się na poziomie stanów średnich i aktualnie obniża się w kierunku stanu niżówki hydrologicznej. Zaistniała sytuacja, szybkiej zmiany parametrów odpływu rzecznego świadczy o niewystarczającym uzupełnieniu, odbudowie zasobów wodnych po długim okresie suszy. Odpływ rzeczny bowiem jest wypadkową zarówno zasilania opadem i uformowanym spływem powierzchniowym (szybkie formy odpływu), jak i zasilania podziemnego. Odbudowa retencji zasobów wód podziemnych po intensywnym okresie suszy hydrogeologicznej jest niezbędna dla ustabilizowania odpływu rzecznego.

Koniec roku hydrologicznego jest okresem uznawanym za czas odbudowy zasobów zlewni, stąd o stanie zasobów wodnych na kolejny rok przesądzą warunki meteorologiczne kolejnych miesięcy. W ujęciu całorocznym, na co należy zwrócić uwagę, jest fakt że regionalnie obecny rok wypada jako wyjątkowo wilgotny. Dla przykładu, we Wrocławiu i Opolu sumy opadu od stycznia do października osiągnęły (meteomodel.pl – wg danych IMGW):

  • Wrocław 692.6 mm przy rekordzie rocznym równym 776.2 mm (1977);
  • Opole: 4 mm, rekord z 2010 to 868.3 mm.

Opracowana przez IMGW-PIB prognoza długoterminowa opadu na listopad 2020 r. oraz na miesiące zimowe (grudzień 2020, styczeń, luty 2021) wskazuje na duże zróżnicowanie w całej Polsce sumy opadów, co prezentują mapy poniżej.  Miesięczna suma opadów w listopadzie „poniżej normy” prognozowana jest głównie w rejonie Katowic i Suwałk, a suma opadów „powyżej normy” w rejonie Łodzi, Wrocławia, Opola, Torunia i Rzeszowa. W pozostałych częściach kraju suma opadów na ogół „w normie” (Prognoza IMGW na listopad 2020).

Zimą opady mają plasować się przeważnie w normie. A w szczegółach, w grudzień na przeważającym obszarze Polski charakteryzować się będzie sumą opadów „poniżej normy” i „w normie”. W styczniu 2021 w centrum i na północy miesięczna suma opadów prognozowana jest jako „powyżej normy”. Na południu i przy zachodniej granicy suma opadów „w normie”. Luty 2021  zgodnie z prognozą ma przynieść sumy opadów „w normie” na przeważającej części Polski. Na północnym wschodzie suma opadów prognozowana jako „powyżej normy”.

Zatem nadchodzące miesiące w zależności od pozostałych charakterystyk pogody (m.in. temperatury powietrza, prędkości wiatru, zachmurzenia i usłonecznienia) powinny cechować się przeciętnymi warunkami zasilania opadem. Obszary kraju, dla których  prognozowane są deficyty opadów to: rejon Pomorza północnego i Mazur, Bieszczady ze wschodnią częścią Lubelszczyzny oraz zachodnia część Sudetów.

Porównanie wyników aktualnego stanu zasobów wodnych wg wskaźnika SPEI-6 z mapami wyznaczonego na podstawie danych z wielolecia (1987-2017) zagrożenia suszą hydrologiczną i mapą średniej rocznej liczby zdarzeń niżówki hydrologicznej, powinno być alarmujące i skłaniać do  podejmowania działań na rzecz przeciwdziałania skutkom suszy i obniżaniu ryzyka powodziowego. Tereny te predysponowane są do szybkiego reagowania głębokimi niżówkami na brak opadów i reagowania powodziami na wysokie sumy opadów. Trudna sytuacja występuje w zlewni rzeki Regi administrowanej przez Zarząd Zlewni w Gryficach, gdzie od początku roku hydrologicznego utrzymuje się intensywna susza hydrologiczna. W obliczu zidentyfikowanej skali zagrożenia występowania zjawiska suszy w projekcie Planu przeciwdziałania skutkom suszy wskazano potrzebę realizacji licznych działań zmierzających do spowolnienia odpływu powierzchniowego, zwiększenia retencyjności tych terenów  – szczegóły zawiera mapa nr 11 w projekcie PPSS dostępnym tutaj.

Mapy analizy suszy hydrologicznej na potrzeby opracowania Planu przeciwdziałania skutkom suszy (PPSS): mapa średniej rocznej liczby niżówek w zlewniach wodowskazowych oraz mapa wynikowa zagrożenia suszą hydrologiczną (1987-2017) źródło: projekt PPSS

RAPORT o suszy – stan na 15 września – z perspektywą na październik

Sierpień zgodnie z prognozami meteorologów był miesiącem ciepłym o wysokich opadach w pasie od Sudetów przez część centralną kraju (województwa łódzkie oraz mazowieckie). Mimo to w niektórych regionach Polski nadal panuje susza rolnicza. Obserwowana jest również susza hydrologiczna oraz susza hydrogeologiczna – mająca wpływ na stan wód podziemnych. Poniżej przedstawiamy szczegóły dotyczące obecnej sytuacji hydrologicznej, jak również prognozę suszową na październik.

CZYTAJ DALEJ

 

RAPORT: dane o suszy w lipcu i prognoza na sierpień

W lipcu bieżącego roku wilgotność gleby poprawiła się – ale nie na tyle, żeby susza rolnicza wycofała się całkowicie. Nadal jest nią zagrożonych 10% powierzchni kraju. Gwałtowne opady burzowe nie poprawiają sytuacji na rzekach. Niskie stany wód są obserwowane w 51% wodowskazów sieci monitoringu hydrologicznego. Jakie są prognozy suszowe na końcówkę lata?

CZYTAJ DALEJ

 

RAPORT: Pierwsze półrocze 2020 

– 

opady a stan suszy w Polsce

Chłodne, mokre maj oraz czerwiec radykalnie zmieniły sytuację i ograniczyły postępujące zjawisko suszy w Polsce. W styczniu sytuacja była niepokojąca, ponieważ na skutek kolejnej bezśnieżnej zimy monitoring suszy wskazywał na bardzo silne deficyty wody w glebie. Tej wiosny susza była bardzo dotkliwa. Wskazywały na to zarówno dane dotyczące występowania suszy rolniczej, jak również wyjątkowo niskie stany wód na 165 polskich rzekach. Analizy wskazywały, że jeżeli tendencja się utrzyma, moglibyśmy mieć do czynienia z największą suszą od kilkudziesięciu lat.

CZYTAJ DALEJ

 

Rusza Program „Moja woda”

Ruszył nabór wniosków w ramach Programu priorytetowego „Moja woda”. Od 1.07.2020 r. Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW) prowadzą nabór w trybie ciągłym. Wnioski należy składać w wersji papierowej i elektronicznej we właściwym ze względu na lokalizację działki WFOŚiGW.

CZYTAJ DALEJ

 

 RAPORT: stan suszy w 14 dekadzie roku – maj 2020

Na 60% posterunków wodowskazowych obserwujemy suszę hydrologiczną.

CZYTAJ DALEJ

 

 Zagrożenie suszą – raport kwiecień 2020 r.

W Polsce głównie wody opadowe zasilają w wilgoć potrzebną do wegetacji roślin gleby rolne. W ten sam sposób zasilane są również rzeki i zbiorniki. Dlatego jeśli nie pada wystarczająco równomiernie, mamy niskie stany wód w rzekach oraz zagrożenie suszą rolniczą.

CZYTAJ DALEJ

 

Stop Suszy! Ograniczenie skutków suszy to priorytet Wód Polskich

PGW Wody Polskie ogłaszają kolejne przetargi na inwestycje retencji korytowej, której zadaniem jest poprawa bilansu wodnego na terenach rolniczych. Z powodu postępującej suszy ogółem na ten cel przeznaczono dodatkowe 154,7 mln zł na realizację 645 zadań inwestycyjnych na terenie całej Polski.

CZYTAJ DALEJ

Suchy marzec 2020 i co dalej…

W marcu padało najmniej w ciągu ostatnich 30 lat. Na obszarze całego kraju opady stanowiły 67 proc. średniej wieloletniej, w pasie Polski centralnej – nawet poniżej 40 proc.

CZYTAJ WIĘCEJ

 

Susza. Wiosna 2020 – wiosna 2019

Pamiętacie suszę z ubiegłego roku? Dzisiaj jest 16 cm mniej wody w Wiśle niż równo rok temu. I każdego go dnia spada o kilka centymetrów. To może być istotny wyznacznik zjawisk suszowych w 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

 

Idzie wiosna i… susza NAJNOWSZY RAPORT

Od stycznia regularnie publikujemy informacje na temat sytuacji hydrologicznej oraz wilgotności gleby. Mimo że w ciągu ostatnich tygodni padało, to nadal obserwujemy deficyt wody w środowisku. W najnowszym raporcie przedstawiamy podsumowanie od grudnia 2019 r. do końca lutego tego roku i prognozę na okres wiosenny.

CZYTAJ DALEJ

 

Raport Stop suszy 2020 – podsumowanie z lutego

Po ostatnich opadach wilgotność gleby na głębokości do 1m w porównaniu z okresem z początku roku uległa poprawie. Jedynie w południowej części województwa wielkopolskiego oraz północnych obszarach województw śląskiego i opolskiego wykazują jeszcze deficyty wilgoci w strefie korzeniowej (wilgotność gleb sięga tam jedynie 45-35 %).

CZYTAJ DALEJ

 

Wody Polskie popierają aktywne przeciwdziałanie suszy na wsi
i w mieście

Wody Polskie w ramach opracowywanego planu przeciwdziałania skutkom suszy aktywnie współpracują z różnymi podmiotami, na rzecz zintegrowanej retencji wód, która pozwoli złagodzić efekty suszy. Kooperacja z samorządami i ministerstwami już przynosi dobre rezultaty. Agencja Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa startuje z pro-retencyjnym programem skierowanym dla rolników, a coraz więcej miast stosuje wodooszczędne i proekologiczne rozwiązania.

CZYTAJ WIĘCEJ

 

Nowe przepisy wykonawcze w Prawie wodnym

Weszło w życie rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 20 stycznia 2020 r.

CZYTAJ WIĘCEJ

 

Nie braknie nam wody pitnej

W ciągu ostatnich 15 lat polskie samorządy zainwestowały, głównie ze środków unijnych i innych funduszy pomocowych w infrastrukturę wodno-kanalizacyjną ponad 60 mld zł.  Zastosowanie nowoczesnych rozwiązań, często innowacyjnych wprowadziło jakościową zmianę w zarządzaniu wodociągami. Pozwoliło to m.in. na polepszenie parametrów czystości wody przeznaczonej do picia. Jednym z priorytetów było także zapewnienie nowych, dodatkowych ujęć wody.

CZYTAJ WIĘCEJ

 

Pada, ale… aby nie było suszy  – powinno padać przez dwa miesiące

Wskaźniki wilgotności gleby dla końcówki stycznia br. wykazują nieznaczną poprawę w stosunku do danych, jakie przedstawiliśmy dla pierwszej dekady stycznia. Jednak – aby odbudowały się zasoby wodne, jakie spowodowała zeszłoroczna susza – mżawka powinna padać nieprzerwanie przez 60 dni!

CZYTAJ WIĘCEJ

 

 Czy już mamy suszę? Trzymamy rękę na pulsie 

Susza jest zjawiskiem bardzo złożonym i walka z jej skutkami nie może opierać się wyłącznie na jednym rozwiązaniu. Tu potrzeba działań na wielu płaszczyznach.

CZYTAJ WIĘCEJ


Mapy hydro-meteorologiczne w czasie rzeczywistym

Mamy nowy serwis pogodowy stworzony przy współpracy Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, PGW Wody Polskie i Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej.

CZYTAJ WIĘCEJ

 

Mamy już kilka kolejnych lat z suszą

Przyjrzeliśmy się danym z kilku lat wstecz. Od 2015 roku zarówno stan wilgotności gleb jak i roczna ocena warunków zasilania opadem wykazywały warunki deficytu zasobów wodnych.

CZYTAJ WIĘCEJ